İşitme Frekans Aralığı Testi
Duyabildiğiniz en tiz ve en pes perdeleri bulun. Bir ton 22 kHz'den aşağı iner — duyulabilir hale geldiği anda dokunun — ardından ikinci bir tarama 10 Hz'den yükselerek alt sınırınızı bulur.
Sessiz bir odada kulaklık takın — hoparlörler yüksek tarama için işe yarar, ama alçak frekanslara nadiren ulaşır.
Bu, kulaklarınızın ve ekipmanınızın birlikte bir frekans aralığı kontrolüdür — tıbbi bir işitme testi değildir.
Arka plan gürültüsü zayıf tonları maskeler ve dizüstü hoparlörleri derin bas çalamaz.
Referans tonunda rahat bir seviye ayarlayıp bırakın — tarama sırasında değiştirmek sonucu bozar.
Eşiğiniz, rahat bir seviye değil, bir tonun ilk ipucudur. İnce bir ıslık da sayılır.
İnsan işitmesi nominal olarak 20 Hz ile 20 kHz arasını kapsar, ama neredeyse hiç kimse bu aralığın tamamını korumaz. En üstteki oktavlar önce solar — yaşla birlikte, her yüksek sesli konserle, sonuna kadar açılmış kulaklıklarla — üstelik o kadar yavaş ki çoğu insan tavanının nerede olduğunu hiç fark etmez. Klinik bir odyogram da bunu size söylemez: bunlar genellikle 8 kHz'de durur, yani burada ölçülen her şeyin altında kalır. Bu test, tonları cihazınızda üreterek ve hiçbir şey yüklemeden, tavanınızı yaklaşık bir dakikada belirler.
Tarama, 22 kHz'den başlayan — herkesin işitme sınırının üzerinde — saf bir sinüs tonuyla yumuşakça aşağı iner. Ton ilk kez ince, cılız bir ıslığa dönüştüğünde ekranda gördüğünüz frekans üst sınırınızdır. Alçak tarama bunun tersini yapar: 10 Hz'den başlayıp, tonu hissetmek değil duymak için yükselir. Önce 1 kHz referans tonuyla ses seviyesini ayarlayın, ardından ona dokunmayın — tarama sırasında sesi yükseltmek, ne kadar iyi duyduğunuzu değil, ekipmanınızın ne kadar yüksek sese çıkabildiğini ölçer.
Normal bir sonuç nedir?
Üst sınır, yaşla birlikte oldukça öngörülebilir bir şekilde düşer — en yüksek frekanslara ayarlı tüy hücreleri kokleanın girişinde yer alır ve bir ömür boyu sesi doğrudan karşılar. Aşağıdaki rakamlar kaba popülasyon medyanlarıdır, geçme-kalma çizgileri değil: yaş grubunuz için çizginin birkaç kilohertz altında kalmak yaygın ve zararsızdır, ayrıca ekipmanınız da sonuca dahildir. Alt sınır yaşla neredeyse hiç değişmez — çoğu insan, bunu üretebilen bir ekipmanda 20–30 Hz'e ulaşır.
Yaşa göre tipik üst sınır
| Yaş grubu | Tipik üst sınır |
|---|---|
| 20 yaş altı | 17 – 19 kHz |
| 20'ler | 16 – 17 kHz |
| 30'lar | 15 – 16 kHz |
| 40'lar | 13 – 15 kHz |
| 50'ler | 12 – 13 kHz |
| 60 ve üzeri | 8 – 12 kHz |
Ekipmanınız da bir tavan belirler
Bu test, kulaklarınızı ve ses oynatma zincirinizi tek bir sistem olarak ölçer; sınırı belirleyen ikisinden biri olabilir. Dizüstü bilgisayar ve telefon hoparlörleri genellikle 100 Hz'in altında pes geçer, bu yüzden alçak taramayı kulaklıkla yapın — kulak kanalına sıkıca oturan sürücüler, ne kadar küçük olurlarsa olsunlar derin bası üretebilir. Ucuz donanım tavanda da yanıltıcı bir sonuç verebilir: alçalan tarama yumuşakça kaymak yerine titriyor veya perde sıçratıyorsa, çıkış katmanı örtüşme (aliasing) yapıyor ve gerçek ton sizin için ulaşılmaz olsa bile duyabileceğiniz sahte, daha pes hayalet tonlar üretiyor demektir.
Bu gerçek bir işitme testi mi?
Bu bir odyogram değil, bir frekans aralığı kontrolüdür. Bir odyolog, kalibre edilmiş bir kabinde her frekansta fark edebileceğiniz en düşük sesi ölçer; bir tarayıcı ise mutlak ses düzeyini kontrol edemez, bu yüzden bu test yalnızca rahat bir tek ses seviyesinde aralığınızın sınırlarını bulur. Bu, "17 kHz'i hâlâ duyabiliyor muyum?" sorusuna cevap verir, ama işitme kaybını teşhis edemez — kulak çınlaması, boğuk işitme veya konuşmayı takip etmekte zorlanma için bir uzmana görünün. Ses seviyesini baştan sona ölçülü tutun: sesi açarak daha yüksek bir skor kovalamak, bu testin ölçtüğü şeye gerçekten zarar verebileceği tek durumdur.