เครื่องคำนวณจอ Retina

"Retina" เป็นชื่อทางการตลาดของ Apple สำหรับหน้าจอที่มีพิกเซลเล็กเกินกว่าจะแยกแยะได้ทีละจุดในระยะมองปกติ — ไม่มีสเปกตายตัวเดียวที่กำหนดไว้ แนวคิดนี้อิงตามความคมชัดในการมองเห็นของมนุษย์: คนที่มีสายตา 20/20 สามารถแยกรายละเอียดที่ห่างกันประมาณหนึ่งลิปดา (1/60 ขององศา) ได้พอดี เมื่อแต่ละพิกเซลมีมุมมองเล็กกว่านั้น ดวงตาจะผสานตารางพิกเซลให้กลายเป็นภาพต่อเนื่อง "HiDPI" คือคำศัพท์กลางที่ไม่ผูกกับแบรนด์ใดแบรนด์หนึ่ง ใช้เรียกจอแสดงผลความหนาแน่นสูงประเภทเดียวกันนี้

ความคมชัดเป็นเรื่องเชิงมุม ไม่ใช่ค่าสัมบูรณ์ ระยะห่างจึงเป็นอีกครึ่งหนึ่งของสมการ จากความละเอียดและขนาดเส้นทแยงมุม เครื่องคำนวณจะหาความหนาแน่นของพิกเซล (PPI) ก่อน แล้วนำไปรวมกับระยะห่างของคุณเพื่อคำนวณพิกเซลต่อองศา (PPD) — จำนวนพิกเซลที่อยู่ภายในหนึ่งองศาของขอบเขตการมองเห็นของคุณ ซึ่งคำนวณคร่าวๆ ได้จาก PPI × ระยะห่าง (นิ้ว) × π/180 ค่าประมาณ 60 PPD คือหนึ่งพิกเซลต่อหนึ่งลิปดา ซึ่งเป็นจุดที่สายตาเฉลี่ยเริ่มแยกตารางพิกเซลไม่ออกแล้ว ผลตัดสินจึงเป็นผ่านหรือไม่ผ่านเมื่อเทียบกับเกณฑ์ ~60 PPD นี้ ช่องแสดงค่าสถิติยังบอกจำนวนลิปดาต่อพิกเซล "ระยะ Retina" ที่หน้าจอของคุณข้ามเกณฑ์พอดี และค่า PPI ที่จอจำเป็นต้องมีจึงจะเป็น Retina ที่ระยะที่คุณนั่งอยู่

อย่าสับสนระหว่าง PPI กับ PPD ความหนาแน่นของพิกเซล (PPI) ถูกกำหนดตายตัวโดยแผงจอ — คือความละเอียดหารด้วยขนาดทางกายภาพ ส่วนพิกเซลต่อองศา (PPD) คือสิ่งที่ดวงตาคุณรับรู้จริง ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าคุณนั่งห่างแค่ไหน โทรศัพท์ที่มี 460 PPI และทีวีที่มี 80 PPI ต่างก็เป็น Retina ได้ทั้งคู่ เพราะคุณถือโทรศัพท์ห่างออกไปประมาณหนึ่งฟุต แต่นั่งห่างจากทีวีสองเมตร และเนื่องจาก PPD จะเพิ่มขึ้นเมื่อคุณถอยห่างออกไป จอทุกจอจึงเป็น "Retina" ได้ที่ระยะใดระยะหนึ่งเสมอ คำถามที่มีประโยชน์จึงไม่ใช่ค่า PPI ดิบๆ แต่คือหน้าจอนั้นผ่านเกณฑ์ ~60 PPD ที่ระยะที่คุณใช้งานจริงหรือไม่

อุปกรณ์ทั่วไปโดยสังเขป